{"id":1472,"date":"2019-11-03T18:35:42","date_gmt":"2019-11-03T17:35:42","guid":{"rendered":"http:\/\/www.actcursus.nl\/?page_id=1472"},"modified":"2019-11-03T18:35:42","modified_gmt":"2019-11-03T17:35:42","slug":"misverstanden-over-creatieve-hopeloosheid","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.actcursus.nl\/?page_id=1472","title":{"rendered":"Misverstanden over \u2018creatieve hopeloosheid\u2019"},"content":{"rendered":"\n<p>Het gemak dient de mens en we zijn omringd door allerlei\nsnufjes en mogelijkheden om ons leven makkelijker te maken. We hoeven de\nzanderige andijvie van het land niet meer zelf te wassen (en te wassen en te\nwassen) en te snijden, het ligt kant en klaar voor ons in de winkel. We hoeven\nniet uren te lopen naar een waterput, het water stroomt zomaar uit de kraan.\nAls we geen zin hebben om te koken, zijn er legio mogelijkheden om makkelijk te\neten. Al dat gemak heeft een prijs: we putten de aarde uit en vervuilen haar.\nEn er is ook een psychologische prijs voor het uit de weg gaan van ongemak en\nonprettige gevoelens of gedachten. Die prijs bestaat eruit dat we vervreemden\nvan ons eigen innerlijke leven, van elkaar en van dat wat het leven zinvol en\nbetekenisvol maakt. Een makkelijk leven is niet noodzakelijkerwijze een vitaal\nleven. In ACT proberen we mensen, die hun leven in dienst gesteld hebben van\nhet vermijden van ongemak en onprettige ervaringen, bewust te maken van dat\nproces en de prijs die ze betalen. Dit proces wordt creatieve hopeloosheid\ngenoemd.<\/p>\n\n\n\n<p>Er zijn een aantal misverstanden over wat het proces van \u2018creatieve\nhopeloosheid\u2019 wel en niet is. Eerder schreven we al een blog over de term en\nwaarom het belangrijk is de term goed te begrijpen: <a href=\"https:\/\/www.actcursus.nl\/?page_id=1274\">https:\/\/www.actcursus.nl\/?page_id=1274<\/a>.\nSommige therapeuten schrikken ervan terug om met iemand in gesprek te gaan over\nde hopeloosheid van de strategie\u00ebn, die hij of zij toepast (meestal onbewust)\nom innerlijke ervaringen onder controle te krijgen. Ze zijn bang dat de client\nzich hopeloos gaat voelen over zichzelf, de therapie of het leven. Wanneer cli\u00ebnten\neen einde aan hun leven zien als enige optie om zichzelf te bevrijden uit de\nimmense worsteling die zij dagelijks ondergaan, zul je als therapeut\nvoorzichtig willen manoeuvreren met het proces van creatieve hopeloosheid, om\nte voorkomen dat de client versterkt wordt in zijn idee dat zijn leven hopeloos\nis. De meeste mensen kunnen de confrontatie echter best aan en dat het leven of\nde persoon hopeloos is, is zeker niet de boodschap die we willen overbrengen\nmet dit proces. <\/p>\n\n\n\n<p>Het proces van creatieve hopeloosheid valideert dat mensen lijden\nen dat ze al veel geprobeerd hebben om hun lijden te verlichten. Het valideert\nde ervaring dat wat ze al geprobeerd hebben, niet tot het gewenste resultaat\ngeleid heeft. En het biedt hoop. Hoop dat er een ander pad mogelijk is, door te\nstoppen met vechten met je eigen innerlijke ervaringen, dus met jezelf. Door de\nfocus te verleggen van \u2018dit moet weg\u2019 naar \u2018van deze waardevolle zaken wil ik\nmeer\u2019 worden nieuwe opties zichtbaar. Door het loslaten van de pogingen\ninnerlijke ervaringen onder controle te brengen, krijgen mensen de controle\nover hun leven, hun doen en laten terug. De vuile pijn, de pijnlijke\nconsequenties van het niet accepteren van de pijn die bij het leven hoort, zal\nafnemen als iemand de strijd kan loslaten. Die hoop mag je als therapeut bieden.\nSoms hoor ik dat therapeuten menen dat zij cli\u00ebnten eerst alle hoop moeten\nontnemen en volkomen hopeloos de deur uit moeten laten gaan. Dat is niet waar\nhet proces van creatieve hopeloosheid over gaat. &nbsp;Het gaat om het inzicht, niet rationeel, maar\nop ervaringsniveau, dat het maar beperkt mogelijk is om je eigen innerlijke\nervaringen te sturen. Dat veel tijd en energie steken in controle van je\nervaringen leidt tot afname van (werken aan) wat het leven waardevol en zinvol\nmaakt. <\/p>\n\n\n\n<p>Wanneer cli\u00ebnten gaan inzien, dat hun acties om meer\ncontrole te krijgen over hun ervaringen niet werken, stellen ze vaak de vraag:\nwat moet ik d\u00e0n doen? In de ACT boeken wordt gesuggereerd om deze vraag\nals therapeut niet beantwoorden. Allereerst zou het antwoord gemakkelijk ertoe\nkunnen leiden dat iemand het advies opvolgt in de hoop alsnog meer controle te krijgen.\nDaarnaast proberen we in ACT de ervaringswijsheid van iemand aan te boren in\nplaats van deze wijsheid \u2018aan te bieden\u2019 in de vorm van een advies. Maar er is\nook geen eenvoudig antwoord. Acceptatie is niet het antwoord op de vraag: wat dan\nwel? Je zou kunnen zeggen dat psychologische flexibiliteit het antwoord is. Het\nsamenspel van de zes processen, waar acceptatie er \u00e9\u00e9n van is. In de therapie maak\nje gebruik van de andere processen om loslaten en toenaderen (acceptatie)\nmogelijk te maken. Wanneer iemand bijvoorbeeld de angst uitspreekt dat het\nnooit meer goedkomt, dan is het niet de bedoeling dat iemand deze angst\naccepteert. In de angst zit namelijk een overtuiging waar iemand mee fuseert en\ndie de lijdensdruk, de aversiviteit van de ervaring vergroot. Door defusie wordt\nde angst teruggebracht tot een emotie, een lichamelijk gevoelde ervaring, die\nmakkelijker te dragen is. <\/p>\n\n\n\n<p>Creatieve hopeloosheid is niet een toestand, waar we de\nclient met \u00e9\u00e9n\nof een paar interventies in brengen, waarna de client voorgoed de strijd met\nzijn eigen ervaringen heeft losgelaten. Het is een proces, waar je vaker op\nterugkomt. Het is een golfbeweging die mensen tijdens een behandelsessie en\ntijdens een behandelproces doormaken. Soms lukt het beter en soms is het lastiger.\nHet is belangrijk dat therapeut en client het eens zijn over het doel van de behandeling:\nniet symptoomvermindering, niet \u2018beter worden\u2019, niet meer controle over je\ndenken en voelen, maar mee keuzemogelijkheden krijgen om je meer bezig te\nkunnen houden met je waarden. Met het proces van creatieve hopeloosheid motiveren\nwe iemand om het pad van meer controle over zijn ervaringen te verlaten en het\npad van een waarde gericht leven op te stappen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het gemak dient de mens en we zijn omringd door allerlei snufjes en mogelijkheden om ons leven makkelijker te maken. We hoeven de zanderige andijvie van het land niet meer zelf te wassen (en te wassen en te wassen) en te snijden, het ligt kant en klaar voor ons in de winkel. We hoeven niet [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1473,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1472","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.actcursus.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1472","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.actcursus.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.actcursus.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.actcursus.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.actcursus.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1472"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.actcursus.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1472\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1474,"href":"https:\/\/www.actcursus.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1472\/revisions\/1474"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.actcursus.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1473"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.actcursus.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1472"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}